Ik val bijna van de trap!

Iedereen die wel eens op een verjaardag is geweest, waar de gemiddelde leeftijd boven de 50 is, kent de verhalen: “Ik val bijna van de trap.” “Ik kan er maar niet aan wennen.” “Het is net alsof alles beweegt.”

Als je niet beter weet, zou je denken dat ze aan de meest heftige medicijnen zijn, of zo. Terwijl het maar gewoon gaat om de eerste bril met multifocale glazen. Een bril waar ze, gezien de klachten, maar niet aan kunnen wennen. Dat is jammer en dat hoeft niet! Er zijn namelijk vier factoren van belang om, zonder noemenswaardige problemen, te kunnen wennen aan een multifocale bril.

 

Wat is van belang?

  • De oogmeting: uiteraard moet de sterkte van de glazen kloppen met wat er nodig is om de ogen als paar optimaal te laten zien.
  • De in-meting: als een glas de juiste sterkte heeft, maar niet goed is ingemeten – d.w.z. de exacte plek van de pupil bepalen ten opzichte van het montuur – zal men nooit goed door het glas kunnen kijken.
  • Het type multifocale glas. Een multifocaal glas is al decennia lang aan ontwikkeling onderhevig. Daardoor is het klassieke glas van 20 jaar geleden in het geheel niet te vergelijken met een modern glas. Heel kort door de bocht: een zwart-wit TV, of moderne HD televisie.
  • De uitleg, hoe het beste met een multifocaal glas te kijken. Het allerbeste multifocale glas zal nooit optimaal gebruikt worden – en dus nooit het optimale kijk-comfort bieden – als niet wordt uitgelegd hoe naar die fameuze traptreden of stoeprand gekeken moet worden.

 

 

Een voorbeeld uit de praktijk van nog niet zo lang geleden, dat mij inspireerde dit blog te schrijven: Recent kwam een dame bij me binnen lopen. Al direct na mijn begroeting begon ze haar ‘verhaal’:

 

“ik moet m’n bril optillen als ik wil lezen.!”

 

In eerste instantie dacht ik dat zij aangaf onder de bril door te willen kijken. Het gebeurt namelijk wel vaker dat mensen met een sterkte van ca. S. -3.00 de bril liever af doen om te lezen, omdat zij bijziend zijn. Door de bril af te zetten, creëren ze een veel groter beeldvlak, dan wanneer zij door de bruikbare zone van een multifocaal glas kijken. Deze dame had echter geen S. -3.00 maar een ‘plus sterkte’. Totaal onlogisch dus, om de bril af te zetten.

 

Het bleek echter dat ze helemaal onderin haar glas moest kijken om te kunnen lezen. Waarschijnlijker dan dat deze dame bijziend was, zou zijn dat de glazen gewoon te laag waren ingeslepen. Aan de hand van de laser graveringen in het glas heb ik de relevante inslijp-gegevens kunnen achterhalen. Dit bevestigde mijn vermoeden, dat de glazen inderdaad zo’n 4 millimeter te laag waren ingeslepen!

 

Tegenwoordig wordt bij veel opticiens het inmeten van multifocale glazen tot op de tiende millimeter nauwkeurig gedaan met geavanceerde 3D meet-apparatuur en een computer programma. Gekoppeld aan een moderne slijp-automaat die op een tiende millimeter nauwkeurig kan worden ingesteld, zorgt dit er voor dat het glas altijd perfect en op de juiste positie ingeslepen wordt in het brilmontuur.

 

Ironisch genoeg is deze nauwkeurigheid van belang bij het inslijpen van de moderne glazen. De modernste glazen worden namelijk ‘freeform geslepen‘. Voor een optimaal kijk-comfort moeten ze echter precies worden ingeslepen waar de brildrager door het glas kijkt.

 

brillenglazen inclinatiehoek pd afstand

 

Dit brengt me bij de verschillende types multifocale glazen. Vaak krijg je, als consument, de keuze uit drie types: ‘goed’, ‘beter’ en ‘best’ of een variatie op deze termen. Dat wil echter niet zeggen dat een ‘best’ glas van de ene aanbieder beter is dan een ‘goed’ glas van een andere aanbieder. Als stelregel mag je echter aannemen dat een freeform multifocaal glas dat is ingemeten aan de hand van de 3D positie van bril ten opzichte van het gezicht, een beter kijk-comfort zal bieden dan een standaard multifocaal glas, waarbij alleen maar rekening is gehouden waar de pupil zich bevind binnen de rand van de bril.

 

Ergo: als de opticien of verkoopmedewerker alleen maar met een stift een kruisje zet op het demo-glas van de nieuwe bril, mag je er van uit gaan dat het glas nooit het zelfde kijk-comfort zal bieden als een volledig 3D ingemeten glas.

 

Zelf heb ik inmiddels zo’n beetje elk type multifocaal geprobeerd. Van het ultieme maatwerk van ZEISS Individual 2, tot een online bestelde goedkope bril. En alles daar tussenin. Zit er een slechte bril tussen? Nee, zelfs die online gekochte bril niet. Hierover in een later blog overigens meer. Wél merk ik absoluut een verschil in kijk-comfort. De goedkoopste glazen kan ik heel goed binnenshuis gebruiken. Als ik deze echter vergelijk met de Individueel geslepen glazen in een andere bril, merk ik zeer zeker dat in de laatste het bruikbare gedeelte van het glas veel breder is. Dit laat zich het beste tot uitdrukking komen als ik bijvoorbeeld op kantoor aan het werk ben, of in de auto zit. Ik kan veel meer overzien door alleen maar met mijn ogen te bewegen, in plaats van met mijn hoofd te moeten meedraaien. Overigens heb ik een relatief lage sterkte. Hoe hoger de sterkte is, hoe groter de vertekeningen aan de zijkant van het glas.

 

Tot slot is het van belang om goede voorlichting te krijgen over hoe de bril met een multifocaal glas te gebruiken. Om naar die fameuze stoeprand of traptreden te kijken moet namelijk ‘over het leesdeel heen gekeken worden’. Als dit niet wordt uitgelegd, zal zelfs het allerbeste multifocale glas niet aan de verwachting voldoen!

Kortom: zoals ik in een eerder blog brillen vergelijk met auto’s, gaat dat zeker op op voor multifocale glazen. Neem de tijd om je te laten voorlichten en zorg dat de eerder genoemde vier factoren zorgvuldig worden uitgevoerd.

 

Tot slot: alle grote, bekende glas leveranciers hebben over het algemeen een ‘omruil garantie’. Als men écht niet kan wennen aan een multifocale bril, worden de glazen vaak kosteloos omgeruild voor een alternatief.

 

Edwin[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

Reacties

comments